W 1392 przegrał proces o 20 grzywien zakładu. W 1394 Jakub odparł roszczenia Jakuba z Dupiewca (obecnie to Dopiewiec) o połowę grzywny. W 1395 toczył on spór sądowy ze wspomnianym stryjem Jakubem o zboże zabrane na drodze królewskiej. W 1400 Jakub Kruk był w sporze ze Stanisławem Słapem oraz jego ojcem Jakubem z Palędzia Małego o 100 grzywien za broń (łac. „pro armacione”). W 1401 woźny sądu ziemskiego wwiązał Stanisława Słapa z Palędzia Małego w połowę części Palędzia, którą Jakub Kruk trzymał w sumie 30 grzywien.

W latach 1387-1405 i w 1411 źródła historyczne notują Andrzeja Palędzkiego z Palędzia (zwanego też Dąbrowskim od Dąbrowy), który był bratem Jakuba Kruka. W 1388 pozwany został przez Pomiana z Lubonia o należne mu korzyści (łac „utilitates”) z łanu w Palędziu, który Pomian miał w zastawie za dwie grzywny. W 1396 był w sporze z Wierzbiętą z Grabowca koło Kórnika w powiecie pyzdrskim, która obecnie nie istnieje. W 1398 Andrzej Palędzki wykupił z zastawu jeden łan, a drugi łan pozostał w zastawie u Jakusza z Palędzia Małego. W 1398 Andrzej był w sporze ze Stanisławem Słapem z Palędzia Małego o wygnane przemocą bydło. W 1400 odparł roszczenia Stanisława Słapa z Palędzia Małego, który go pozwał w imieniu swojego brata Wojsława o zabrane drzewa wartości 20 grzywien.