thumb|Władysław Laskonogi, grafika Aleksandra Lessera
Władysław III Laskonogi (ur. między 1161 a 1166, zm. 3 listopada 1231 w Środzie Śląskiej) – książę wielkopolski, w latach 1194–1202 w południowej Wielkopolsce, w latach 1202–1229 w Wielkopolsce, w latach 1202–1206, 1228–1229 książę krakowski, w 1206 oddał księstwo kaliskie Henrykowi I Brodatemu z linii śląskiej, 1206–1210 i 1218–1225 w Lubuszu, 1216–1217 tylko w Gnieźnie, choć według innych prawdopodobniejszych wersji oddał wtedy bratankowi tylko południowo-zachodnią Wielkopolskę.
Genealogia i przydomek Władysław III Laskonogi był trzecim i najmłodszym synem Mieszka III Starego i jego drugiej żony Eudoksji, księżniczki ruskiej, prawdopodobnie córki wielkiego księcia kijowskiego Izjasława II. Data jego narodzin określana jest na okres między 1161 a 1166 rokiemK. Jasiński, Uzupełnienia do genealogii Piastów, „Studia Źródłoznawcze”, t. 3, 1958, s. 202..
Władysław z przydomkiem „Laskonogi” występuje po raz pierwszy w Kronice Wielkopolskiej. Za kronikarzem Janem Długoszem przyjmuje się, że przydomek ten odnosił się do niezwykle długich, cienkich nóg WładysławaM. Przybył, Władysław Laskonogi, książę wielkopolski 1202-1231, Poznań 1998, s.