Flaga Czech – jeden z symboli państwowych Republiki Czeskiej.
Wygląd i symbolika Flaga jest prostokątem o proporcjach 3:2 podzielonym na dwa równe poziome pasy: biały i czerwony, z dodanym od strony drzewca niebieskim trójkątem sięgającym do połowy długości flagi. W przypadku pionowej flagi niebieski trójkąt jest na górze, a lewy pas od strony obserwatora jest biały.
Historia Tradycyjnymi barwami Czech, pochodzącymi z królewskiego herbu – w polu czerwonym wspięty srebrny lew o podwójnym srebrnym ogonie – są biel i czerwień. Już w XV wieku znane były czerwone flagi z białym lwem, od XIX wieku posługiwano się narodowymi kolorami: czerwonym i białym (np. studenci na praskich barykadach w 1848 roku). Ze względów historycznych flaga czeska wiąże się z flagą czechosłowacką. Od 1918 roku powstająca Czechosłowacja czasowo posługiwała się flagą biało-czerwoną – o czeskich barwach herbowych. Z powodu podobieństwa do flagi polskiej, użycia tych samych barw przez Republikę Austrii, a także oraz w związku z utworzeniem federacji czeskosłowackiej rozpoczęto poszukiwanie nowych symboli państwa. W czerwcu 1919 roku postanowiono, że nowa flaga będzie zawierała trzy kolory: czerwony, biały i niebieski. Wprowadzenie koloru niebieskiego jest nawiązaniem do barw pansłowiańskich, historycznego herbu Moraw, Słowacji oraz Zakarpacia.