Drugi również nieczynny, założony na przełomie XIX/XX w., o pow. ok. 0,60 ha, na wzniesieniu, tuż za zabudową wiejską, po płd.-wsch. stronie polnej drogi. Teren nieogrodzony, zachowany układ rozplanowania kwater podkreślony nasadzeniami drzew, zachowane fragmenty nagrobków, oczyszczony z krzewów.
Cmentarz komunalny założony po 1945 r., południowo-zachodnim bokiem przylega do starszego cmentarza, prostokątny, o pow. ok. 0,40 ha, ogrodzony płotem z metalowej siatki.
W latach 1954–1972 wieś była siedzibą gromady Parsęcko.
Do 2004 r. u zbiegu dróg w południowej części wsi znajdowała się przydrożna murowana, tynkowana kapliczka w 2004 r. zastąpiona nową, kamienną.
Komunikacja autobusowa W miejscowości znajdują się przystanki Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej (PKS).
Architektura We wsi: dwór neoklasycystyczny z 3 ćwierci XIX w. i 1919, murowany, otoczony niewielkim parkiem krajobrazowym, przez który przepływa rzeka Parsęta. neoromański kościół pw. M.B. Różańcowej, murowany z 1926 r., z wolno stojącą dzwonnicą (dawniej drewnianą).
Przypisy
Bibliografia Parafia pw. Matki Bożej Różańcowej, historia wsi
Kategoria:Parsęcko