Pędzewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Zławieś Wielka.
Historia Miejscowość leży na pograniczu Kujaw, Mazowsza oraz Pomorza i historycznie była związana z ziemią chełmińską na Pomorzu Nadwiślańskim. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XIII wieku. Wymieniona została po raz pierwszy w dokumencie z 1222 jako "Pomzino, Pomezowe, Pansaw, Panssen, Pausen" oraz w latach 1570-1571 pod dzisiejszą nazwą "Pędzewo".
Pierwotnie wieś znajdowała się we władztwe chełmińskim i należała do komesa Żyry, wasala księcia mazowieckiego Konrada I, który w 1222 nadał ziemię chełmińską, a wraz z nią Pędzewo biskupowi Chrystianowi z Oliwy założycielowi rycerskiego zakonu braci dobrzyńskich.
Od 1226 po sprowadzeniu na Mazowsze zakonu krzyżackiego przez księcia Konrada I tereny, na których leży miejscowość w XIII-XV wieku znalazły się we władaniu krzyżaków, którzy rywalizowali na Pomorzu z braćmi dobrzyńskimi. Później zakon krzyżacki toczył długoletnie wojny o ziemię chełmińską z Koroną Królestwa Polskiego.