Bitwa thumb|Pancernik „Cesariewicz” 20px|border|Rosja thumb|Pancernik „Retwizan” 20px|border|Rosja thumb|Pancernik „Mikasa” 20px thumb|Pancernik „Shikishima” 20px thumb|Uszkodzony „Cesariewicz” internowany w Qingdao Witgeft nie dążył do stoczenia decydującej bitwy, w której powodzenie od początku nie wierzył, lecz jego celem było przedarcie się bez strat. Rosjanie płynęli kursem na południowy wschód, w szyku torowym: najpierw pancerniki: flagowy „Cesariewicz”, „Retwizan”, „Pobieda”, „Pierieswiet”, i , za nimi krążowniki. Już o świcie admirał Tōgō otrzymał informację o wyruszeniu zespołu rosyjskiego i skoncentrował swoje siły. Na Morzu Żółtym doszło do spotkania zespołu rosyjskiego z siłami głównymi Tōgō - 1. Dywizjonem w składzie 4 pancerników i 2 krążowników pancernych, nadpływającym z północnego wschodu, który przeciął następnie kurs rosyjskiej eskadry. Ponadto, kursem zbieżnym z Rosjanami płynął na południu 3. Dywizjon admirała Dewy w składzie krążownika pancernego „Yakumo” i trzech szybkich krążowników, a od północy podążał w kierunku starcia jeszcze 5. Dywizjon złożony z trzech starych i powolnych, aczkolwiek silnych okrętów oraz 6. Dywizjon trzech małych krążowników. Krążownik pancerny „Asama” został zaś odesłany pod Dalnyj w celu przyprowadzenia 4. i 5. Dywizjonu Niszczycieli, które przybyły pod wieczór.