Te wspólne cechy i rekwizyty osadzają Perseusza w tradycji starszych bóstw, dla których magia i podstęp stanowiły podstawowe narzędzia działania.

Tak wyraźne podobieństwo między wyposażeniem i sposobem działania obu postaci prowadzi do przypuszczenia, że znane współcześnie mity o Perseuszu mogą stanowić fałszywą interpretację mitów o Hermesie, określanym przymiotem Pterseus – niszczyciel. W takim ujęciu to Hermes posiadał przypisywane Perseuszowi atrybuty i przedmioty, które heros miał zdobyć podczas swoich wędrówek: oko, wieszczy ząb, diamentowy sierp, torbę ze skóry żurawia, głowę Gorgony i lustrzaną tarczę. Związek między tymi postaciami staje się szczególnie widoczny w przypadku sierpa. Według tej interpretacji Hermes otrzymał oko i ząb od Mojr, dzięki czemu zdobył możliwość opanowania tajemnego alfabetu drzew w świętym gaju Gorgon w Tartessos. Sierpem mógł ścinać gałęzie i chować je do torby, a za pomocą maski Gorgony odstraszał niewtajemniczonych w misteria księżycowe.

Rodowód thumb|Matka Perseusza, Danae, na obrazie Alexandre-Jacques’a Chantrona z 1891 Perseusz był potomkiem Danaosa i Ajgyptosa oraz Lynkeusa i Hypermestry. Zaliczał się do rodu Abantydów.