Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe (ZChN) – polska partia polityczna o profilu narodowo-chrześcijańskim działająca między 1989 a 2010 rokiem, nawiązująca do przedwojennych tradycji Narodowej Demokracji i chrześcijańskiej demokracji, wywodząca się z ruchu solidarnościowego.
Partia ta została założona 28 października 1989 (zarejestrowana sądownie 4 grudnia 1990, przerejestrowana ponownie w 1997 zgodnie z nową ustawą o partiach politycznych). Ugrupowanie trzykrotnie było wykreślane z ewidencji partii politycznych – w 2002 (wkrótce zarejestrowane ponownie), w 2006 (ponownie zarejestrowane w 2008) i ostatecznie w 2010.
Historia partii mały|Wiesław Chrzanowski, założyciel i pierwszy prezes ZChN Sejm kontraktowy W Sejmie kontraktowym (1989–1991) istotną rolę w propagowaniu partii odegrali „trzej muszkieterowie ZChN” w Obywatelskim Klubie Parlamentarnym: posłowie Stefan Niesiołowski, Jan Łopuszański i Marek Jurek, w znacznym stopniu przyczyniając się do zainteresowania partią i jej sukcesu w wyborach w 1991. ZChN miało także wówczas w ramach OKP kilku senatorów. Duże znaczenie partia zyskała po wyborach prezydenckich w 1990, w których poparła Lecha Wałęsę, a następnie, gdy wraz z KLD i PC utworzyła rząd Jana Krzysztofa Bieleckiego.