Wieś odnotowano również w historycznych rejestrach podatkowych. W 1563 pobrano podatki we wsi z 3 łanów. W 1566 z części Wojciecha Robaczyńskiego pobrano podatki od 5 zagrodników. W 1580 z części należącej do Stanisława Czackiego pobrano podatki od 4 zagrodników, dwóch komorników, od jednego owczarza wypasającego 20 owiec. W latach 1580–1585 pobór zapłacili: 1580-1581 Stanisław Ciołek Czacki, 1580–1582 Wojciech Robaczyński sive Czacki, 1580-1585 Andrzej Gawroński.
Po pożarze kościoła w Charbielinie w 1653 roku, nową świątynię wybudowano w sąsiedniej Dłużynie i nadano jej prawa parafialne (terytorium parafii pozostało takie samo).
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Poświętno należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Poświętno należało do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Marownica (dziś Morownica), który należał wówczas do Hektora Kwileckiego.