Zgodnie z planem początkowo polowali razem, ale potem podzielili się na dwie grupy myśliwych, które miały posuwać się równolegle w odległości 20 do 30 mil od siebie. Grupa główna liczyła 318 myśliwych wraz z pewną liczbą kobiet i dzieci, zaś mniejszy oddział składał się tylko z 67 myśliwych oraz towarzyszących im kobiet i dzieci.
12 lipca Pięciu konnych zwiadowców wysłanych przez Metysów dostrzegło przez lornetkę duży obóz Siuksów, o czym zaraz powiadomili resztę członków wyprawy. Nie wierząc własnym oczom, postanowili jednak podjechać bliżej, co poskutkowało wykryciem ich obecności przez Indian. Oddział dwudziestu Siuksów wyjechał im na spotkanie, dając do zrozumienia, że mają podążyć z nimi do obozu jako jeńcy. Wtedy jednak dwóch Metysów spięło swoje konie i wyrwało się z okrążenia, pozostali trzej stali się zaś więźniami IndianJedyny Metys, który poległ, stracił swoje życie 13 lipca podczas nieudanej próby ucieczki z niewoli Siuksów. Pozostali dwaj z trzech jeńców mieli więcej szczęścia i udało im się tego samego dnia zbiec do obozu bez szwanku (jeden przed starciem, a drugi w jego trakcie). Patrz: ..