Wtedy Indianie odstąpili od oblężenia i z obawy przed pogonią rozpoczęli ucieczkę, która trwała bez przerwy dzień i noc.
Tymczasem już po około czterdziestu pięciu minutach nadciągnęła większa grupa myśliwych, zaalarmowana przez dwóch Metysów, którzy uciekli z niewoli 12 lipca. Towarzyszyło im około 200 . Metysi i ich sprzymierzeńcy postanowili jednak nie ścigać przeciwników, aby nie zmarnować okazji do polowania na bizony. Mimo tej decyzji uczestnicy wyprawy przywieźli ze sobą tylko połowę planowanego ładunku, choć nie spotkali już na swojej drodze żadnych Siuksów.
Straty W bitwie Metysi stracili jednego człowieka, 12 koni i 4 woły. Trzech obrońców było lekko rannych. Według zapisków Rudolfa Friedricha Kurza, które swoje informacje zaczerpnął od Metysów, straty po stronie Siuksów wyniosły 80 zabitych, kilkudziesięciu rannych i 65 koni. Z listu napisanego około pół roku później przez , który towarzyszył większej grupie metyskich myśliwych, wynika jednak, iż wśród Indian było 18 zabitych. Ksiądz Laflèche za to w liście do przyjaciela opisującym bitwę nadmienił, że 10 dni po starciu otrzymał wiadomość o śmierci 15 Indian, zranieniu 18 Siuksów i zabiciu 9 koni nieprzyjaciela.