Miejscowy pleban posiadał własne role we wsi.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1273 wieś liczyła 50 łanów. W 1563 odbył się e niej pobór od 41 łanów, a w 1566 od 41 łanów. W 1564 we wsi odnotowano 41 łanów oraz 3 pręty. W 1579 pobrano podatki od 50 łanów, dwóch zagrodników z rolami, 11 zagrodników bez roli, dwóch komorników z inwentarzem, 11 komorników bez inwentarza, owczarza wypasającego 40 owiec.
Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
25 czerwca 2009 roku sołectwo zamieszkiwało 612 osób.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Zabytki thumb|left|250px|Pałac Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół filialny pod wezwaniem św. Jerzego, z XIV wieku, XVII wieku pałac – dwór neoklasycystyczny nr 67, z XIX wieku pałac nr 1, z połowy XIX wieku spichrz folwarczny, z XIX wieku.
Zobacz też Przyczyna Dolna
Przypisy
Bibliografia
Martin Sprungala: Wsie na pograniczu głogowsko-wielkopolskim. Zarys dziejów wybranych miejscowości. Sława – Wijewo 2010,
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wschowa (gmina)