Obszar folwarku szlacheckiego wynosił 214 ha, z tego 171 ha gruntów ornych, 40 ha łąk i 3 ha lasu. Później obszar dominium powiększył się w wyniku zakupu ziemi chłopskiej do 264 ha w 1922 r. i 292 ha w 1930 i 1937 r. W wyniku tego wzrósł areał gruntów ornych - do 228 ha w 1937 r. Pod koniec XIX w. zabudowanie folwarczne gruntownie przebudowano. Ludność folwarczna liczyła w roku 1880: 69 osób (11 rodzin), w roku 1905: 56 osób (11 rodzin), w roku 1925: 52 osoby. Majątek ziemski specjalizował się w hodowli - do połowy XIX w. owiec merynosów, później bydła (rasy fryzjerskiej, a następnie w XX w. śląskiej) - produkcja mleka, które wysyłano do Wałbrzycha. W 1922 r. hodowano: 113 szt. bydła, 12 koni i 6 świń. W latach 30. XX wieku zaczęto ponownie hodować owce merynosy. Zapewne było to związane z utratą przez Wetersheima-Kremsta Mikoszowej.