Historia Pierwsza wzmianka o Radawcu (dziś Radawiec Duży i Radawiec Mały) pochodzi z roku 1398. Nazwę wsi zapisano wtedy jako „Radawyecz”. W 1419 poświadczone jest istnienie karczmy. Materiały źródłowe z 1531 roku informują o istnieniu młyna we wsi. W wyniku III rozbioru Polski, do którego doszło w 1795 roku, Radawiec Duży znalazł się na obszarze zaboru austriackiego. W 1809 wieś została włączona do Księstwa Warszawskiego. W 1815 znalazła się w Królestwie Kongresowym w zaborze rosyjskim. Spis powszechy z roku 1827 świadczy, że wieś liczyła 49 domów i 503 mieszkańców.
W 1864 na mocy ukazu cara Aleksandra II Romanowa przeprowadzono uwłaszczenie chłopów w Krówlestwie Polskim w wyniku którego posiadana przez mieszkańców Radawca ziemia i budynki stała się ich własnością. Kolejne podanie z roku 1873 wymienia Radawiec Wielki jako „wieś folwarczną i dobra” w skład których wchodził Radawiec Wielki z Radawcem Małym i Pawlinem.