Na początku XIX wieku właścicielem Radzięcina i Abramowa został Hilary Krzęciejewski vel. Krzęciewski. W 1827 wieś liczyła 53 domy i 310 mieszkańców. W wyniku uwłaszczenia, 57 gospodarzy otrzymało 1072 morgi. W II połowie XIX w. znajdował się dwór z ogrodem, staw rybny, młyn wodny a w 1870 powstała szkoła. Folwark radzięciński liczył 1253 mórg. Chłopi dodatkowo parali się pszczelarstwem. Na przełomie XIX i XX w. miały miejsce przekształcenia własnościowe. Część folwarku rozparcelowano a resztę kupił zamożny sitarz biłgorajski Stanisław Matraś. W okresie międzywojennym jego majątek obejmował 125,5 ha z czego drobną część rozparcelowano. W 1921 Radzięcin liczył wraz z folwarkiem i koloniami 152 domy i 915 mieszkańców.
Podczas II wojny światowej folwark został zamieniony na Liegenschaft a miejscowi nauczyciele prowadzili tajne nauczanie. W 1943 oddział BCh dokonał rekwizycji kilkunastu furmanek (na folwarku i we wsi). W tym samym roku w czerwcu i lipcu wieś dotknęły częściowe wysiedlenia. Na to miejsce osadzono wysiedleńców z tomaszowskiego. Reforma rolna PKWN wyłączyła majątek Radzięcin od parcelacji i przeznaczyła na szkołę rolniczą. Od XIX wieku Radzięcin należał do gminy gorajskiej, a w 1955 przeszedł ostatecznie do frampolskiej.