„Stephanus”) i Miczka, brata rodzonego oraz siostry przyrodniej oraz brata Jarosława i innej siostry przyrodniej; wszyscy mieli stanąć na najbliższe wielkie roki w Poznaniu, a wcześniej mieli być wołani u słupa, czyli „pod pręgierzem”.
Historyczne źródła odnotowały także zwykłych mieszkańców wsi pochodzących z niższych stanów. W 1391 wspomniany został Szczepan kmieć z Rąbinia. W 1423 Jakub syn Andrzeja kmieć z Rąbinia pozwany został przez pannę Małgorzatę oraz jej matkę, wdowę Dorotę z Rąbienia o obietnicę małżeństwa złożoną Małgorzacie. Stona postawiła w sądzie świadków: Mikołaja plebana w Rąbieniu oraz plebana Wierzchosława. W 1428 wspomniany został kmieć Goriak mieszkający zapewne z części Rąbienia należącej do Sędziwoja Rąbieńskiego oraz Dziersław. W 1428 wspomniano Michała Mruka kmiecia rąbieńskiego. W 1429 pracownika Jana niegdyś rzemieślnika w Rąbieniu. Odnotowano, że Janusz Rąbiński był mu winien 3 grzywny. W 1443 wspomniani zostali Jakub i Mikołaj kmiecie z Rąbinia. W 1485 wspomniano pracowitych Jafroszkę oraz jej męża Jana Żaka z Rąbienia, którzy byli w sporze sądowym z pracownikiem Szymonem i Wojciechem z Dalewa braćmi rodzonymi oraz niedzielnymi Jafroszki.