W 1366 leżała w parafii Wyskoć.
Pierwszy zachowany zapis historyczny o wsi pochodzi ze źródeł kościelnych. W 1366 Jan z Lutogniewa biskup poznański uposażył w dochody parafię w Wyskoci nową kanonią w katedrze poznańskiej dla kanonika Gosława, dawnego plebana w Wyskoci, a dla wikariusza wieczystego, który miał objąć kościół w Wyskoci, przeznaczając m. in. dziesięciny i meszne z obu wsi Rogaczewo.
W 1371 właścicielem we wsi był Przemił z Rogaczewa odnotowany jako świadek sądowy. W latach 1391-1395 odnotowano wdowę po Przemile Katarzynę Przemiłową. W 1395 Katarzyna z Rogaczewa przy pomocy świadków dowodziła, że dzierżyła Rogaczewo po swoim mężu przez 3 lata i Szczepan z Rogaczewa jej w tym nie przeszkadzał (staropol. „nigdy nie gabał”) .
W latach 1391-1406 jako świadka wspomniano Andrzeja Rogaczewskiego. W latach 1391-1403 Szczepan (łac. „Stephanus”) Rogaczewski z Rogaczewa prawdopodobny brat Przemiła, który w latach 1391-1396 i 1403 jako świadek. W 1395 to jego wspomniała Katarzyna Premiłowa. W latach 1398-1400 Szczepan odnotowany został jako świadek Staszka Żydówki. W 1393 wspomniany został jako świadek Janek Rogaczewski.