We wsi było też 10 zagrodników: 8 z nich płaciło po 6 groszy czynszu oraz w naturze jedną kurę i 15 jaj, a także w postaci robocizny musieli odpracować po 12 dni w roku. Dziewiąty zagrodnik płacił 3 grosze oraz pracował na rzecz zamku 6 dni w roku oddając też w naturze kurę. Dziesiąty zagrodnik płacił floren i 22 grosze, oddawał w naturze kurę oraz 15 jaj. Lustracja odnotowała także dwóch bartników, którzy pobierali miód (także z barci należących do zamku). Płacili oni po florenie i 18 groszy oraz z kasztelańskich barci oddali do Międzyrzecza pół kłody miodu o wartości 4 florenów. W 1580 w miejscowości było 17 łanów, 9 zagrodników, jednen zagrodnik wolny, 7 zagrodników ubogich, 10 komorników, 3 rzemieślników, oraz pasterz wypasający 30 owiec.
Według źródła z 1640 roku we wsi funkcjonowała wówczas szkoła.
Wieś królewska należąca do starostwa międzyrzeckiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 242-243..