W 1945 roku nastąpiły wysiedlenia ludności niemieckiej ze szczególnym uwzględnieniem „ewangelickiej” przez nowe władze i napływem w jej miejsce ludności polskiej „katolickiej”, oraz przejmowaniem majątków tzw. poniemieckich prywatnych jak i kościołów ewangelickichB. Libich, Najnowsza historia lęborskich ewangelików, „Biuletyn Historyczny Lęborskiego Bractwa Historycznego i Muzeum w Lęborku”, Lębork 1999 nr 11, s. 82-83..
Rok Polacy Niemcy 1945.09 620 2340 1945.10 625 2230 1945.11 745 1800 1946.08 1881 582Wysiedlenia i zmiany ludności w Gminie Rozłazino w latach 1945–1946.J. Schodzińska, Wysiedlenia ludności niemieckiej z powiatu lęborskiego w latach 1945 -1947, „Biuletyn Historyczny Lęborskiego Bractwa Historycznego i Muzeum w Lęborku”, Lębork 2003 nr 22, s. 36-39.
Wysiedlenia na mniejszą skalę kontynuowane były jeszcze na początku lat 50. XX w. tym razem do NRD w ramach tzw. „akcji łączenia rodzin”J. Schodzińska, Wysiedlenia ludności niemieckiej z powiatu lęborskiego w latach 1945 -1947, „Biuletyn Historyczny Lęborskiego Bractwa Historycznego i Muzeum w Lęborku”, Lębork 2003 nr 22, s. 41..
15 marca 1947 roku nazwa miejscowości została zmieniona z Roslasin na RozłazinoRozporządzenie Ministra Administracji i Ministra Ziem Odzyskanych z dnia 15 marca 1947 r. (, s.