Średniowieczne źródła odnotowały również wśród mieszkańców wsi przedstawicieli niższych stanów. W 1419 Marcin pleban lusowski oraz wicedziekan poznański wygrał spór z kmieciami rumiańskimi o dziesięciny. Oficjał poznański na prośbę dziedzica Rumianku Dziersława zezwolił, aby kmiecie rumiańscy płacili przez 3 lata tylko dziesięcinę wiardunkową, a potem dziesięcinę snopową, zgodnie z przywilejem z 1288. W latach 1423-1424 wspomniano Marcina plebana w Lusowie, który był w sporze z sołtysem i kmieciami z Rumianku o dziesięciny. W wyniku ugody pleban zgodził się, by z ról sołeckich i kmiecych w Rumianku zapłacono mu zamiast dziesięciny snopowej: w roku 1423 z każdego łanu tylko po jednym wiardunku, w 1424 również po jednym wiardunku z każdego łanu, a w latach następnych po 14 groszy od każdego łanu. W 1450 kmiecie rumieńscy wykupili dziesięciny zapisane na wsi Góra. Kmiecie z Rumianku Wojciech Pand, Piotr jego syn, Adam Wyrasza, Wojciech Wyrzasza, Mikołaj Gałgan i Jakub Mikołajewicz kupili od kanonika katedry poznańskiej Jana z Twardowa dziesięciny w Górze koło Szamotuł za 6 grzywien półgroszy.