Położenie wsi dokładnie określił Filip Sulimierski w „Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” wydanym w 1881, oparł się na opisie pochodzącym z XV wieku. „Rusocice – to wieś leżąca niedaleko Krakowa, na lewym brzegu Wisły w miejscu, gdzie tworzy ona silne wygięcie ku północy”. W 1581 we wsi było osiem zagród kmiecych, jeden rybak, jeden rzemieślnik i dwaj koniarze. Pańszczyźniana wieś podkrakowska przechodziła takie same koleje losu jak cała ziemia krakowska. Początkowo była własnością klasztoru zwierzynieckiego, zanim przeszła pod zarząd gminy. W XVIII wieku z całą ziemią krakowską dostały się Rusocice pod panowanie Austrii.
Koło Rusocic nad Wisłą, był niegdyś folwark stanowiący własność Potockich z Krzeszowic. Ponieważ jego administracja była zbyt kosztowna Andrzej Potocki wydzierżawił grunt i łąki okolicznym chłopom. Do 1886 gospodarze, którzy młode lata spędzili na służbie i umieli czytać i pisać, zbierali w porze zimowej dzieci wiejskie i uczyli je tej trudnej sztuki. Zamożniejsi gospodarze – a było ich niewielu, posyłali swych synów do szkoły w Czernichowie. Dopiero 2 grudnia 1885 Rada Szkolna Krajowa zorganizowała w Rusocicach pierwszą oficjalną szkołę. Nauka rozpoczęła się 1 września 1886 roku. Pierwszym nauczycielem był Jan Kański, do szkoły uczęszczało 100 dzieci.