Wincenta Schultzowa, wdowa po koniuszym, a w latach 1795-1808 Jakub Popławski.

W 1759 roku we wsi można było doliczyć się 79 gospodarstw, nie licząc włók wójtowskiej i cerkiewnej.

XIX w. W 1864 otwarto tu szkołę ludową, do której w końcówce lat 90. uczęszczało 175 chłopców i 87 dziewczynek.

W XIX w. i na początku XX w. stale pozostawał własnością państwową i pełnił funkcje utylitarne. Dzierżawili go w tym czasie kolejno: Bukowiecki, Włodzimierz Sadowski, Władysława z Sadowskich, Włodzimierz Klenstarowic, Chmielewski i Włodzimierz Mączka.

W końcu XIX w. Ryboły przeszły fazę uprzemysłowienia, gdyż w północnej części ogrodu wzniesiono wtedy gorzelnię, przy której wykopano sadzawkę, a we wschodniej części powstał kompleks zabudowań cukrowni. Po tych zmianach powierzchnia założenia zajmowała obszar około 14 ha.

XX w. Na początku XX w. teren wokół dworu uzupełniono lipami i kasztanowcami szpery i aleje rosnące wokół kwater ogrodowych.