W połowie XV wieku jak to wynika z opisu Długosza Rzeczyca w parafii Kraśnik stanowi własność klasztoru w Kraśniku, miała 18 łanów kmiecych z których płacono czynszu po 16 groszy klasztorowi. Nie odrabiano pańszczyzny w tygodniu, tylko powabę wiosenną i zimową. Były tam 2 sadzawki i młyn. Klasztor dostawał 2 miarki a młynarz trzecią. Kmiecie dawali klasztorowi jeszcze 2 koguty, 2 sery, 30 jaj. Dziesięcinę snopową, wartości 10 grzywien dawali plebanowi w Pniewie. Jan Lutko, biskup Krakowski, założył kościół parafialny w Pniewie i uposażył go dziesięciną (Długosz L.B. t. s. 500, 575, t.III s.174). W 1531 roku wieś Rzeczyca Księża, w parafii Kraśnik, miała 3 ½ łana. (Pawiński, Małop., 374).
27 stycznia 1944 żandarmeria niemiecka dokonała pacyfikacji wsi. Zamordowała 5 osób (nazwiska ofiar zostały ustalone) i spaliła 20 zabudowań gospodarczychJózef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 197..
Przypisy GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
Opis parafii na stronie diecezji
Kategoria:Rzeczyca Księża Kategoria:Wsie duchowne I Rzeczypospolitej (województwo lubelskie)