Jacques-Pierre de Taffanel markiz de La Jonquière (ur. 18 kwietnia 1685 koło Albi, zm. 17 marca 1752 w Quebecu) – francuski admirał i gubernator generalny Nowej Francji w latach 1749–1752.
Życiorys Wstąpił do marynarki w wieku 12 lat i jako jej oficer brał udział m.in. w słynnym rajdzie Duguay-Trouina na Rio de Janeiro w 1711 roku, a w bitwie pod Tulonem w 1744 r. był szefem sztabu wiceadmrała de La Bruyère. W roku 1746 został mianowany kontradmirałem (Lieutanant-ġénéral) i gubernatorem Nowej Francji, jednak w czasie podróży do Kanady, blisko brzegów Nowej Szkocji flotylla francuska została rozproszona przez sztorm. Przytłoczony niepowodzeniem dowódca eskadry ks. d’Anville padł rażony apopleksją, a zastępujący go d’Estourmel zachorował na febrę, tak że La Jonquière przejął dowodzenie. Gdy jednak i on napotkał silne i przeciwne wiatry oraz otrzymał wieści o pojawieniu się floty brytyjskiej postanowił wracaċ do kraju. Kiedy osiągnął Brest szkorbut i ospa wspólnie z wcześniejszymi wypadkami tej nieszczęsnej ekspedycji pochłonęły łącznie 2861 marynarzy (40% załóg), więcej niż jakakolwiek bitwa morska Wojny o sukcesję austriacką.