thumb|300px|Beluarda rożnowska z XVI w.; stan obecny|alt=Na pierwszym planie zdjęcia widzimy budowlę z białego kamienia. Została przykryta dachem kopertowym w kolorze ciemnej czerwieni. Budynek wystaje z ziemi na wysokośc 2-2,5 metra. W tle widzimy odchodzący od niego mur prowadzący do innej kamiennej budowli. Beluarda lub beluard (z wł. baluardo) – początkowo obszerna baszta w fortyfikacji, w postaci tarasu, podobna do bastei. Użyta pierwotnie we Włoszech w XV w. W Polsce używana od XVI wieku do obrony najbardziej narażonych części fortyfikacji zamkowych, np. w Ogrodzieńcu i Tenczynku. Przyjmowała czasem formę baszty o dwóch kondygnacjach, albo wyposażonej częściowo lub całościowo w kazamatyJanusz Bogdanowski, Sztuka obronna, 1993, Zarząd Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie, str. 59-60. To także fragment fortyfikacji stałej
Inne znaczenie to dawne określenia na hulajgorod.
Beluard w Rożnowie