Podróże Ponieważ często musiał opuszczać klasztor, chciał aby podczas jego nieobecności o wspólnotę troszczył się odpowiedni przeor. W 1126 roku arcybiskup Reims Renaud z Martigné zatwierdził na tym stanowisku Gotfryda z La Roche-Vanneu – kuzyna Bernarda. 13 stycznia 1129 roku przybył do Troyes, by wziąć udział w synodzie, gdzie miał okazję spotkaćć Hugues’a de Payns – późniejszego wielkiego mistrza zakonu templariuszy. Wraz z biskupami opracował tam regułę nowego zakonu, mającego walczyć w Ziemi Świętej. Popierał ideę mnichów-wojowników, jednak przypominał że obowiązują ich te same zasady co innych zakonników: czystość, ubóstwo i posłuszeństwo. W 1129 roku wybuchł konflikt między królem Francji Ludwikiem VI a biskupem Paryża Étienne de Senlisem, w wyniku którego król odebrał regalia biskupowi, a ten nałożył interdykt na diecezję paryską. Senlis zmuszony był uciec do biskupa Sens Henryka Dzika. Z inicjatywy Stefana Hardinga doszło do spotkania Ludwika VI z prymasem Dzikiem i Bernardem. Na spotkaniu okazało się, że król złagodził swoje stanowisko z powodu zdjęcia interdyktu przez Honoriusza II. Opat z Clairvaux ostro skrytykował decyzję papieża, podkreślając że ulega władcy świeckiemu.