książę rozbudowywał miejscowość, podobnie jak jego syn Eugeniusz Erdmann Wirtemberski i trzy kolejne pokolenia książąt wirtemberskich, dzięki którym powstał m.in. kompleks 400 ha stawów.
Od końca XVIII w. wieś posiadała pieczęć sądową, na której wizerunku przedstawiono w polu dzielonym w słup po prawej trzy poroża jelenia, po lewej pół pruskiego orła z jabłkiem w szponach.
W połowie XIX w. mieszkańcy miejscowości mówili zarówno po niemiecku, jak i po polsku, jednak w przeciwieństwie do okolicznych wiosek (z terenu dzisiejszej gminy Pokój) dominowała tu ludność niemieckojęzyczna. Ponadto większość mieszkańców była ewangelikami, we wsi funkcjonowała także społeczność katolicka i żydowska.
W 1863 r. na terenie parku w Pokoju odsłonięto pomnik lwa śpiącego upamiętniający gen. Eugeniusza księcia Wirtemberskiego. W 1874 r. nieopodal stanęła jeszcze kolumna zwycięstwa (zwieńczona początkowo statuą Germanii, a od 1908 r. posągiem orła) upamiętniająca pruskie zwycięstwo w wojnie z Francją (1870–1871). W 1924 r. przed kościołem ewangelickim Księżnej Zofii wzniesiono jeszcze pomnik upamiętniający 109 mieszkańców wsi poległych na I wojnie światowej (1914–1918), a na cmentarzu katolickim pomnik upamiętniający poległych na Wielkiej Wojnie parafian parafii pw.