194 miejsca w pierwszym parlamencie rozdzielone zostaną jak następuje: Górna Kanada – 82, Dolna Kanada – 65, Nowa Szkocja – 19, Nowy Brunszwik – 15, Nowa Fundlandia – 8 i Wyspa Księcia Edwarda – 5. Do czasu pierwszego spisu powszechnego w 1871 nie będą dokonywane zmiany w reprezentacji poszczególnych prowincji. Bezpośrednio po przeprowadzeniu spisu powszechnego reprezentacja w parlamencie zostanie zmieniona zgodnie z rzeczywistą liczbą ludności. Jako podstawę do takich zmian zakłada się, że Górna Kanada ma posiadać stałą liczbę 65 miejsc, a reprezentacje pozostałych prowincji będą wyznaczane na podstawie średniej populacji na reprezentanta w tej prowincji, tak by była ona zbliżona do tej w Górnej Kanadzie. Zmiana reprezentacji nie będzie dokonywana, dopóki zmiany w populacji nie przekroczą pięciu procent. Liczba deputowanych będzie obliczana przez zaokrąglenie liczy wynikowej w górę. Podział prowincji na odpowiednie okręgi wyborcze leżeć będzie w zakresie odpowiedzialności lokalnych legislatur. Lokalne legislatury mogą od czasu do czasu zmieniać zasięg okręgów wyborczych w celu odpowiedniej reprezentacji. Liczba deputowanych może być podniesiona tylko przez urzędujący parlament. Do czasu podjęcia odpowiednich uchwał przez parlamenty lokalne, prowincjonalne prawa dotyczące czynnego i biernego prawa wyborczego oraz