Wieś odnotowały także historyczne rejestry podatkowe. W 1510 w Siekówku odnotowano 5 łanów, folwark oraz wiatrak. W 1530 miał miejsce pobór od 4 łanów. W 1563 pobrano podatki od 8,5 łana, rzemieślnika oraz karczmy, w której warzono lokalne piwo. W 1580 miał miejsce pobór od 4 łanów, 3 zagrodników, trzech komorników, 10 owiec oraz młyna dorocznego.
W 1580 miejscowość była wsią szlachecką i odnotowano ją po łacinie jako Siekowo minor. Położona była w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 81.. Pod koniec XVIII wieku wieś i dwór były własnością Wiktora Szołdrskiego.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Siekówko należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Siekówko należało do okręgu wielichowskiego tego powiatu i stanowiło część prywatnego majątku Wilkowo Polskie, którego właścicielem był wówczas Marceli Czarnecki.