Przez cały XV w. Sieńsko należało w częściach do Borków, a nawet jeszcze w 1570 r. Stanisław Borek, starosta sochaczewski, naturalnym a uszlachconym synom swoim 1550 r. Janowi i Adamowi oddaje Sieńsko. Na Sieńsku dziedziczyli Kościeniowie. W latach 1416–1434 Koścień miał Paweł, części i dziedziczył na Sieńsku, a Jakub Koścień jeszcze i w 1525 r., o tym wspomina Długosz, że posiadali łany kmiece, z których płacili dziesięcinę snopową i konopną wartości 17 grzywien. Wężowie mieli 6 łanów km., 4 zagrody bez roli, 2 rzemieślnicze. W XVI w. 1581 r. miał tu i Kmita l łan km., 2 zagrody bez roli, 2 rzemieślnicze (Pawiński). Współwłaścicielami Sieńska w XVI w. byli Borkowie, h. Wąż. Jan, brat Krzysztofa, dziedzic Mironic, Pawłowic, Witkowie, prócz tego miał on dział w Trzcieńcu i Mikołaj, dziedzic prócz tego Boleścic, Ołpic oraz działów w Pielińce i Trzcieńcu.