W czasie potopu szwedzkiego, w pobliżu wsi rozegrała się jedna z większych, zwycięskich dla polskiego pospolitego ruszenia, bitew. Należąca do pszczewskiego klucza dóbr biskupów poznańskich Silna zamieszkiwana była aż do XVIII wieku wyłącznie przez katolików. W 1743 roku biskup Teodor Czartoryski lokował w pobliżu wsi osadę olęderską – Nowosileńskie Olędry (dzisiejsza Silna Nowa).
W XVI wieku miejscowość była wsią duchowną o nazwie Silna (Szeydlna), własnością biskupa poznańskiego w kluczu Pczew i położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W 1660 nastąpiło rozgraniczenie dóbr biskupa poznańskiego w Pczewie i Silnej z wsiami Rybojady, Jabłonka i Siercz należących do szlacheckiego rodu Opalińskich oraz Lewicami Adama i Wojciecha BrezówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 27..
W wyniku II rozbioru Polski Silna znalazła się w zaborze pruskim w granicach Królestwa Prus. W XIX wieku prowadziła tędy trasa dyliżansu z Poznania do Berlina, a w silnieńskiej stacji przeprzęgowej w 1828 roku dwukrotnie gościł Fryderyk Chopin. Po I wojnie światowej Silna znalazła się w granicach II Rzeczypospolitej.