Własność Pierwotnie Skrzypnik należał do opactwa św. Wincentego na Ołbinie (obecnie na terenie miasta na prawach powiatu Wrocławia). Około 1232 roku była własnością rycerza Gniewomira z Chomatowa, jednego z fundatorów kościoła w Brzezimierzu. W 1315 r. wieś należała do Jana z Siecieborowic (Johann von Zezeborowicz), a w 1360 r. do rodu Pogorzelów (von Pogarell), w których rękach pozostawała do ok. 1469 r. Następnie wieś należała do książąt oławskich (jest wzmiankowana jako własność książęca w 1675 r.), a po wojnach śląskich i zajęciu Śląska przez Prusy podlegała pruskiemu urzędowi królewskiemu w Oławie.
Gospodarka W pierwszej połowie XIX w. na terenie wsi funkcjonowały karczma, cegielnia, młyn z wiatrakiem, 7 zakładów rzemieślniczych i sklep. W 1845 r. odnotowano hodowlę 679 owiec, 155 sztuk bydła i 118 sztuk trzody chlewnej, a także pszczół. Odnotowano również w tym samym roku uprawę lnu. W 1885 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 838 ha, z czego pola uprawne stanowiły 798 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 30,55 marek niemieckich za hektar pola. Powierzchnia katastralna wsi w 1931 r. wynosiła 838,7 ha, a dochód netto z podatku gruntowego w 1925 r. wynosił 30,69 reichsmarek za hektar. Najbliższe wsi stacje kolejowe znajdowały się w Polwicy (Polwitz), a także w Domaniowie (Thomaskirch).