sinus coronarius) – uchodzą do niej duże i średnie żyły serca.
Rozwojowo przedsionek prawy powstaje z dwóch części: końcowego odcinka embrionalnej zatoki żylnej – do niej uchodzą obie żyły główne i zatoka wieńcowa, jej ściany są gładkie; właściwego przedsionka prawego, którego powierzchnia wewnętrzna pokryta jest przez równoległe beleczki mięśniowe – mięśnie grzebieniaste (łac. musculi pectinati); szczególnie silne beleczkowanie zaznaczone jest w wypustce przedsionka prawego, uszku prawym (łac. auricula dextra); obie części rozwojowe rozdziela grzebień graniczny (łac. crista terminalis).
Trzymając serce w pozycji opisowej (tj. pionowo, koniuszkiem w dół), możemy wyróżnić sześć ścian przedsionka prawego przednia – uwypuklająca się w uszko prawe; górna – tu znajduje się ujście żyły głównej górnej (łac. ostium veanae cavae superioris); tylna – znajdujemy tu dwa otwory: ujście żyły głównej dolnej (łac. ostium venae cavae inferioris), otoczone przez szczątkową zastawkę żyły głównej dolnej (łac. valvula venae cavae inferioris, syn.