W 2003 pobliżu wsi, na brzegu rzeki Samicy odnaleziono także owalny nasyp, który być może jest pozostałością młyna oraz ślady osady z XIII i XIV wieku.
Miejscowość była początkowo własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Wilkowskich oraz spokrewnionych z nimi Bojanowskich. W 1437 należała do powiatu kościańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1403 należała w parafii Radomicko.
Pierwszy zapis o wsi znajduje się w falsyfikacie datowanym na 1303, który sporządzony został w XVI wieku. W dokumencie tym jako świadek występuje Dobiesław ze Smyczyny. Według niektórych historyków dokument może być sfałszowany. W 1400 Dorota z Drzeczkowa pozwała w sądzie Pietrasza z Żakowa Małego o 1/3 Smyczyny. W latach 1401–1423 Szczepan Wilkowski z Wilkowa Niemieckiego toczył spór o wieś z Andrzejem Robaczyńskim. W 1415 sąd utrzymał w mocy dokument nabycia Smyczyny przez tego Szczepana, ponieważ nikt nie zgłosił roszczeń z tytułu prawa bliższości do wsi.