Dżehutimes-nefer-cheperu i Dżehutimes-heka-Maat.
Po objęciu władzy faraon przyjął prenomen Men-cheper-Re – „trwałość jest przejawem Re”:
M23:X1-L2:X1 <-N5-Y5-L1 ->
Również to imię posiada liczne warianty zapisu, podobnie jak pozostałe imiona Protokołu Królewskiego władcy. U historyków greckich notowano go pod imieniem Misphres i Misphragmuthosis.
Przypisy
Bibliografia Kitchen K.A., Ramzes Wielki i jego czasy, PIW Warszawa 2002, . Kitchen K.A., Pharaoh triumphant. The life and times of Ramesses II, king of Egypt, Benben Pulications 1982, .
Ceram W.C., Bogowie, groby, uczeni, PIW Warszawa 2002, .
Jacq Ch., Podróż po Egipcie faraonów, Świat Książki, Warszawa 2004, Nr 4380. Jacq Ch., Sekrety Egiptu faraonów, Świat Książki, Warszawa 2006, Nr 5023. Orłowski B., Na tropach faraonów, Nasza Księgarnia, Warszawa 1976 Hoving Th., Tutanchamon, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1991, . Carter H., Mace A.C., Odkrycie grobowca Tutanchamona, Wydawnictwo AMBER, Warszawa 2001, . Lipińska J., Marciniak M., Mitologia starożytnego Egiptu, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, , . Edwards I.E.S., Piramidy Egiptu, PIW, Warszawa 1995, .
Morenz S., Bóg i człowiek w starożytnym Egipcie, PIW, Warszawa 1972. Černý J., Religia starożytnych Egipcjan, PIW, Warszawa 1974.
Kategoria:Faraonowie XVIII dynastii