Andrzej Dominik Konic (ur. 24 lipca 1926 w Warszawie, zm. 25 października 2010 tamże) – polski reżyser teatralny, telewizyjny i filmowy, aktor i scenarzysta.

Życiorys Maturę zdawał na tajnych kompletach podczas okupacji. Był żołnierzem Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ) ps. „Nałęcz”, w Samodzielnym Batalionie im. Brygadiera Mączyńskiego, kompania „Leśna” im. „Szarego”. Podczas Powstania Warszawskiego walczył w szeregach tego batalionu z okupantem w Lasach Chojnowskich. Po wojnie wyjechał do Gdańska, a potem do Krakowa. Jego ojciec był internowany na Węgrzech. Konic po dwóch miesiącach wrócił do Warszawy. W 1948 ukończył SGH. Studiował także prawo, ale nie ukończył tego kierunku.

Kiedy skończył studia, zaczął pracować w prywatnej firmie handlu zagranicznego. Następnie pracował w Centrali Handlu Zagranicznego Ciech. Po przeszło roku trafił do radia, gdzie wygrał konkurs na lektora i pracował tam przez kilka lat. Dostał propozycję przejścia do Teatru Młodej Warszawy i zgodził się na przejście. W tym teatrze zadebiutował jako aktor w spektaklu Poemat pedagogiczny. W 1952 zdał za drugim razem egzamin eksternistyczny aktorski. Następnie występował w teatrach: Teatr Ziemi Mazowieckiej i Teatr Narodowy.