Po zajęciu Śląska przez Prusy w okresie wojen śląskich w połowie XVIII w. nasilił się proces germanizacji, a w lutym 1814 r. proboszcz Jakub Sedlaczek w obronie kontynuacji nauczania języka polskiego w szkole w Sobocisku zwrócił się do wikariatu generalnego we Wrocławiu z prośbą o zatrudnienie w szkole nauczyciela znającego język polski, rozpoczynając tym samym spór między wikariatem generalnym we Wrocławiu a władzami pruskimi, który zgadzały się na zatrudnienie nauczyciela wyłącznie niemieckojęzycznego, trwający do stycznia 1815 r. W 1825 r. w katolickich kościołach w Sobocisku i w pobliskim Wierzbnie odbywały się polskojęzyczne msze. W 1843 r. we wsi istniała polskojęzyczna społeczność, a wieś należała wraz z Siedlcami, Piskorzowem, Starym Otokiem, Jelczem, Piekarami, Laskowicami Oławskimi, Chwałowicami, Dębiną, Dziupliną, Minkowicami Oławskimi, Ratowicami, Kopaliną, Wójcicami i Bystrzycą do grupy wsi z obecnością języka polskiego w powiecie oławskim. W 1889 r. we wsi znajdowało się 118 domów. W 1894 r. majątki we wsi posiadała spółka handlowa "J. Jac. vom Rath u. Comp." z Kobierzyc (Koberwitz).