W 1970 roku Szadowski Młyn i kolonię Szadowo zamieszkiwało łącznie 55 osób. Około 1974 roku młyn został zamknięty, a urządzenia rozszabrowane do 1984 roku, w którym nastąpiła sprzedaż majątku.
W latach 1974–1984 majątek Szadowo Młyn służył jako ośrodek wypoczynkowy GS. Budynek mieszkalny nr 1 zamieszkiwała rodzina Urbańskich. Budynek Szadowo 2 zamieszkiwali członkowie rodzin Przekopowicz i Drews. Młyn niszczał.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. 10.08.1982 roku została założona księga wieczysta nr 19130 w Sądzie Rejonowym w Kwidzynie.
06.11.1984 majątek kupiła rodzina Reiss z Elbląga, potomkowie Kresowian, repatriantów z terenów dzisiejszej Ukrainy, z byłych terenów woj. Stanisławowskiego II Rzeczypospolitej, od tej chwili Szadowo Młyn zamieszkiwało 5 osób. W tym czasie pod numerami 3 i 4 mieszkały rodziny Matuszewskich i Wolińskich.
Dawne tereny pól uprawnych zamieniały się w lasy. Wieś przybrała formę pojedynczych siedlisk przedzielonych połaciami lasu i rozciągała się od okolic Trzciana do Ośna – byłego ówczesnego PGR.