Szalejów Dolny () – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko, w zachodniej części Kotliny Kłodzkiej.
Położenie Szalejów Dolny to duża wieś o długości około 4,2 km, leżąca w zachodniej części Kotliny Kłodzkiej, nad dolnym biegiem Bystrzycy Dusznickiej, na wysokości około 310–330 m n.p.m.
Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Historia Pierwsza wzmianka o wsi i istniejącym tu kościele pochodzi z 1269 r. W 1346 właścicielem wsi był Otton Ratold (Donig von Zdanic). W 1350 r. arcybiskup Arnoszt z Pardubic kupił a następnie przekazał miejscowość kanonikom regularnym św. Augustyna z Kłodzka. W 1597 r. wieś przejęli jezuici, pod ich rządami Szalejów Dolny się rozwinął i za sprawą wzniesionej tu kaplicy św. Anny stał się lokalnym ośrodkiem pielgrzymkowym. W 1683 r. znaczna część wsi została zniszczona w wielkim pożarze, po którym odbudowano zniszczone domy oraz wzniesiono browar, słynący w okolicy ze znakomitego piwa.
W 1840 r. w miejscowości istniały: pałac, kościół, kilka kaplic, szkoła, browar, olejarnia, młyn wodny i tartak, a w późniejszym okresie także cukrownia.