Wiek odkryć określono na III, IV wiekWiek III, IV był podany na stronie internetowej szczedrzyckiej parafii, natomiast książka Historia i przyroda gminy Ozimek oraz ozimecka strona internetowa podają IV, V wiek.. Osady miały charakter ulicówek (szerokość drogi: 6 m) a 1-izbowe domy, oddalone od siebie średnio 2–6 m, miały konstrukcję słupowo-ramową o podstawie prostokątnej (6 m × 5 m). Osiedle składało się z części mieszkalnej i gospodarczej, w której znaleziono paleniska, jamy i resztki budowli nieznanego przeznaczenia. Odkryto także zespoły produkcyjne, związane z przetopem rudy darniowej i tkactwem. Zabytki wywieziono w czasie II wojny światowej do Czech, natomiast oryginalna dokumentacja badań zaginęła. W 1956 r. z Brna odesłano zabytki, jednakże okazały się zdekompletowane.
Najstarsze znane wzmianki o miejscowości o nazwie Scedricz pochodzą z 1300 roku (dokument Liber fundationis… z ok. 1305 roku). Miejscowość była wówczas zobowiązana, na podstawie „polskiego prawa”, do płacenia na rzecz biskupstwa wrocławskiego dziesięciny w wysokości 30 dzbanów miodu. 18 grudnia 1420 r. wrocławski bp Konrad, książę oleśnicki, wydzierżawił biskupie dziesięciny w Szczedrzyku. W 1532 r. na obszarze miejscowości znajdowały się 1153 roje pszczele.