Armia Czerwona wkroczyła do Szonowa 17 marca 1945 w drodze na Prudnik.
Czasy polskie Po wyparciu oddziałów niemieckich wieś została przejęta przez polską administrację. 15 czerwca 1945 w Szonowie została osiedlona część polskich repatriantów z Kresów Wschodnich – z Buska, Adamów, Warchołów, Szlązaków oraz z Huty na terenie obecnej Ukrainy. 8 stycznia 1946 uruchomiono szkołę dla 136 uczniów z Szonowa i Tomic. Niemieckojęzyczna ludność została wysiedlona na zachód wiosną 1946.
W latach 1945–1950 Szonów należał do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego. W latach 1945–1954 wieś należała do gminy Klisino, w latach 1954–1959 do gromady Klisino, a w latach 1959–1972 była siedzibą gromady Szonów. Od 1975 Szonów znajdował się w gminie Głogówek, a w 1999 został ponownie przyłączony do powiatu prudnickiego. mały|Fragment zabudowy (2012) Wiosną 1946 założona została jednostka ochotniczej straży pożarnej w Szonowie. W 1956 wieś liczyła 194 domy, z czego około 10% było zniszczonych. Znajdował się w niej sklep spożywczy i tekstylny, gospoda, piekarnia, kowal i Spółdzielnia Rolnicza, która zrzeszała 20 osób. W 1958 zbudowano nową remizę strażacką. W 1960 miejscowy dom gromadzki został wyremontowany, odgruzowano część wsi i zadrzewiono plac w centrum.