Jeśli obiekt faktycznie powstał w 1823 lub 1827 r., oznacza to, iż został wzniesiony przez Walentego Łebińskiego – przypuszczalnie z przeznaczeniem dla szteklińskiego dzierżawcy. Natomiast, jeżeli zbudowano go w 1829 r. albo nieco później, byłaby to inicjatywa niemieckich właścicieli – Alsenów. W świetle obecnego stanu badań sprawa ta pozostaje nierozstrzygniętaK. Plata-Nalborski, Dzieje dóbr rycerskich i modrzewiowego dworku w Szteklinie, „Nasze Pomorze”, nr 26, 2025, s. 98-103..
Murowana stajnia została prawdopodobnie wzniesiona jeszcze za czasów Carla Rehefelda. Jego syn, Oswald, wybudował spichlerz z cegły oraz murowaną dobudówkę z ustępami przy ścianie południowej dworku. Obiekty te widoczne są na planie katastralnym z 1898 r. Z jego inicjatywy powstała też ozdobna balustrada żeliwną głównego wejścia dworku. Secesyjne „wole oczka” na dachu oraz drewniany ganek to modernizacje wprowadzone przez Teofila Bieleckiego. Wzniósł on również drewnianą stodołę w części zachodniej, która przetrwała do 1981 r. Po 1960 r. małżeństwo Węsierskich dostawiło do północnej ściany dworku przybudówkę. W latach 1981-84 Padlewscy przeprowadzili remont generalny, w rezultacie którego m.in. drewniany ganek zastąpiono portykiem kolumnowym, od wschodu wybudowano kamienny taras, a przy południowej ścianie powstała masywna arkada.