Natomiast z części Macieja Szurkowskiego od 4 łanów, 3 zagrodników, 5 komorników, rzemieślnika, 26 owiec wypasanych przez owczarza, krawca oraz wiatraka dorocznego.
Po rozbiorach Polski miejscowość wraz z całą Wielkopolską znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Szurkowo należało do okręgu bojanowskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielką była wówczas Wilczyńska. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 320 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 38 dymów (domostw).
Wieś rycerska, własność księcia Zygmunta Czartoryskiego, położona była w 1909 roku w powiecie gostyńskim rejencji poznańskiej w Wielkim Księstwie PoznańskimKsięga adresowa polskich właścicieli ziemskich Wielkiego Księstwa Poznańskiego z uwzglednieniem powiatu, stacyi poczty, telegrafu, dworca, Poznań 1909, s. 9..
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Szurkowo w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Poniec (gmina) Kategoria:Wsie rycerskie w Wielkim Księstwie Poznańskim