Na mocy decyzji cesarza Ferdynanda II, 12 lutego 1629 kapitan La Mordie przepędził z Prudnika protestanckich duchownych, a latem tego samego roku pięćdziesięciu żołnierzy dokonało zbrojnego wjazdu do Szybowic i zmusiło siłą mieszkańców do przejścia na katolicyzm. Z 1651 pochodzi pierwsza wzmianka o istnieniu we wsi szkoły katolickiej. mały|Kościoły ewangelicki i katolicki Według wyliczenia urzędu podatkowego, w 1741 dochody wpływające do kasy miejskiej z Szybowic były największe ze wszystkich należących do Prudnika wsi i wynosiły 245 talarów, 18 groszy, 9 halerzy. Podczas I wojny śląskiej pod Szybowicami stacjonowały główne siły wojska Fryderyka II. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego prudnickiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W 1748 wzmiankowano szkołę ewangelicką w Szybowicach. W 1754 wzniesiono drewniany kościół ewangelicki, a w latach 1784–1785 powstała murowana świątynia. W 1757 we wsi stacjonowali huzarzy na czele z majorem . Według spisu z 1763, w Szybowicach mieszkały 1283 osoby, a wśród nich 143 rolników, 50 ogrodników i 67 chałupników. Friedrich Albert Zimmermann w 1784 notował, że w Szybowicach odbywała się uprawa lnu.