Szychowice zostały spalone, we wsi zamordowanych zostało co najmniej 138 osób (w tym 66 kobiet i 34 dzieci - 27 z nich nie miało ukończonych 15 lat)"Library and Archives Canada, Volodymyr Kubijowich Fond, Box 25, File 17, Verzeichnis der ermordeten Ukrainer (-inen) im Kreiss Hrubieszow vom 11.III.1944 bis heute, , brak paginacji; М. Горний, Пом’яник українців Холмщини і Підляшшя за 1941-1947 роки, Львів 2009, с. 141-146; М. Горний, Трагедія українських сіл Холмщини 1943-1944 рр. або розстріляний фенікс, Львів 2007, с. 153-254.. Latem 1946 ocalała ludność została zmuszona do wyjazdu do Związku Sowieckiego, osadzono ich w spalonej polskiej kolonii Oktawin na WołyniuMichał Bołtryk, Całe życie pani Kozy, Przegląd Prawosławny Numer 4(214), marzec 2003.
Po II wojnie światowej W latach 1954–1956 wieś była siedzibą władz gromady Szychowice, po jej zniesieniu w gromadzie Małków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.