Była już wówczas własnością Zamoyskich. Włościanie (od 1864 r.) odznaczali się zamożnością, utrzymywali znaczne pasieki oraz zajmowali się furmaństwem. Pod koniec XIX wieku Słodków liczył 135 osad włościańskich, w których mieszkało 987 osób. Areał ziemi uprawianej przez włościan wynosił 275 mórg. W czasie II wojny światowej 17 mężczyzn ze Słodkowa należało do Armii Ludowej i Gwardii Ludowej. Ze Słodkowa Niemcy zabrali w 1942 r. 28 mężczyzn do obozu koncentracyjnego na Majdanku (w tym siedemnastu ww. działaczy organizacji), gdzie wszyscy zostali wymordowani. Po okupacji wieś otrzymała elektryfikacje, szkołę Tysiąclecia, odcinki dróg o nawierzchni twardej.
Dziedzictwo kulturowe – Na terenie wsi znajdują się dwa zabytki objęte strefa pośredniej ochrony konserwatorskiej:Kapliczka z figura Sw. Jana Nepomucena i Kapliczka murowana z pocz. XX w. Ciekawym miejscem jest „grób Nieznanego Żołnierza”, położony na polu na styku Jurnicy i modrzewi. We wsi znajduje się również pomnik poległych w latach 1939–1944 mieszkańców wsi. Jest to niewielki teren położony przy drodze wiodącej przez wieś, wygrodzony niskim, metalowym ogrodzeniem. Pomnik w kształcie prostopadłościanu umieszczony jest na schodkowym podwyższeniu.