Dokument dotyczący rozprawy sądowej dziedziczenia własności szlacheckiej (poręby i lasu nad potokiem) między Skarbkiem ze Zręczyc a Jaśkiem ze Zbydniowa pochodzący z roku 1400 stanowi jeden z najstarszych dokumentów, które wzmiankują o istnieniu miejscowości. Data ta nie stanowi jednak roku założenia miejscowości, a jest zaledwie poświadczeniem o już wcześniej istniejącej tam osadzie.
Skarbko i Jaśko byli współwłaścicielami miejscowości i członkami rodziny szlacheckiej Słupskich z ziemi Szczyrzyckiej posługującymi się herbem Krzywaśn i zawołaniem Drużyna. We wsi zamieszkali i przejęli we władania prawdopodobnie około XIV wieku.
Pierwsi osadnicy pochodzili z ziemi szczyrzyckiej i osiedlali się w dorzeczu Słopniczaki z polecenia króla Kazimierza Wielkiego w okolicach połowy XIV wieku mieszkali w dwóch osobnych wsiach rozdzielanych przez rzekę Słopniczankę: Słopnicy Królewskiej i Słopnicy Szlacheckiej. Wraz z postępującym karczowaniem lasu po obu stronach potoku, wieś zaczęła się coraz bardziej rozrastać i przesuwać coraz to wyżej. Północne części dorzecza Słopniczanki były wykarczowane i osiedlone później od południowej części. Proces wykarczania lasów potwierdza między innymi obecna nazwa części wsi ,,Zarębki".