W 1582 Jan Kluczewski daje Sączkowo nabyte od opata przemęckiego swemu synowi Łukaszowi Kluczewskiemu.
Wieś odnotowały także historyczne rejestry podatkowe. W 1510 w Sączkowie odnotowano dwa łany sołeckie, 1 i 1/4 łana kmiecego, a inne łany były opustoszałe. W 1530 miał miejsce pobór podatków od jednego łana oraz 3 kwart. W 1563 pobór odbył się od 5,5 łana. W 1566 pobrano podatki od 3 łanów, 2 łanów sołeckich oraz od 2 zagrodników. W 1571 pobrano podatki z Sączkowa, wsi opata przemęckiego, od 2 łanów, jednego łana sołeckiego oraz od dwóch zagrodników. W 1581 miał miejsce pobór z Sączkowa, będącego wówczas w dzierżawie Wojciecha Bagrowskiego, od łanów sołeckich oraz jednego zagrodnika.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Sączkowo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Po 1822, po dekrecie o uwłaszczeniu i zniesieniu pańszczyzny, folwark w Sączkowie został rozparcelowany i utworzono nową wieś z 20 gospodarstwami, które otrzymali robotnicy rolni z Kluczewa i 9 z folwarku Sączkowo. Pozostałe gospodarstwa zostały zbudowane od podstaw. W akcie nadania „nowi chłopi” dostali po ok. 20 ha ziemi.