Byli oni narażeni na gwałty i morderstwa ze strony żołnierzy Armii Czerwonej. Co najmniej dwie osoby (małżeństwo zamieszkałe w jednym z budynków przy obecnej ul.Głównej, usiłujące uchronić swoją córkę przed zgwałceniem) zostały zastrzelone przez czerwonoarmistów i pochowane w przypałacowym parku.
Okres po 1945 roku Już w 1945 do Suchego Dworu przybyli przesiedleńcy z dawnych kresów wschodnich II RP, którzy zajęli domy wzdłuż ulicy Głównej pomiędzy przypałacowym parkiem a drogą Wrocław-Żórawina.
W lipcu 1947 do wsi przybyli osadnicy z rejonu Przeworska, głównie ze wsi Medynia Kańczucka, którzy zajęli zabudowania dawnego folwarku – pałac i budynki dla robotników. Zasiedlenie wsi przez dwie grupy ludności, pochodzące z odległych regionów, różniące się tradycją i zwyczajami, doprowadziło do podziału wsi na dwie części. Tzw. "wieś" – teren od skrzyżowania ul. Wrocławskiej z ul. Główną i wzdłuż ul. Głównej do parku, zamieszkany przez przesiedleńców z kresów wschodnich i tzw. "majątek" – teren dawnych zabudowań folwarku, przy skrzyżowaniu ul. Głównej z ul. Agrestową i wzdłuż ul.