W 1418 Mikołaj laicus ze Starej Krobi przedkłożył Andrzejowi Łaskarzowi biskupowi poznańskiemu podarty oraz od dawna zniszczony dokument z 1409 opatrzony dwiema pieczęciami, a biskup na jego prośbę transumował go i potwierdził jego autentyczność.
W 1440 wspomniano Annę mieszczkę z Gostynia wraz z synami Mikołajem i Janem, którzy kupili jeden łan sołecki w Starej Krobii za 26 grzywien i sprzedali go Michałowi sołtysowi we wsi. W 1459 Mikołaj sołtys ze Starej Krobii toczył spór sądowy z Maciejem Stroszynem Pijanowskim. W 1450 i w 1486 odnotowano łąkę zwaną „Tymieńska Łąka” położonej na gruncie Krajewic, między Ziółkowem, a starą Krobią, a obok niej „wielką drogę” biegnącą przez las z Gostynia do Starej Krobi.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1510 w Starej krobii było 5 łanów sołeckich, 15,5 łanów osiadłych oraz 9 łanów opuszczonych. W 1530 pobór odbył się od 6 łanów. W 1563 pobrano podatki od 9,5 łana, 5 łanów sołeckich, trzech komorników, karczmy dorocznej. W 1564 we wsi Stara Krobia wsi biskupstwa poznańskiego w kluczu krobiańskim było 26,5 łana, w tym 8,5 łanów osiadłych uprawianych w zamian za czynsz oraz dwa łany opuszczone.